به گزارش «سراج24» ، 30 تیرماه تاریخی بود که برای رسیدن به توافق جامع هستهای بین ایران و 1+5 تعیین شده بود اما روند مذاکرات نشان می داد که رسیدن به توافق جامع در این تاریخ امری بعید بود و مذارات هسته ای همچنان ادامه پیدا خواهد کرد. همین اتفاق نیز افتاد و مذاکرات، برای رسیدن به توافق جامع، تا آذرماه سال جاری تمدید شد.
پس از مذاکرات وین ۶و عدم دستیابی طرفین به توافق جامع، محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه کشورمان در مذاکرات هستهای نیویورک از نگرانی و آثار شکست مذاکرات بر جایگاه جریان سیاسی متبوع او سخن گفته است. این نگرانی به قدری است که او در پاسخ به هاله اسفندیاری، یکی از عناصر انقلابهای مخملین، از تبعات شکست مذاکرات ابراز نگرانی میکند و به او یادآوری میکند که اگر مذاکرات شکست بخورد، جریان رقیب آنها انتخابات مجلس را خواهد برد! هاله اسفندیاری، مدیر بخش مطالعات خاورمیانه اندیشکده «وودرو ویلسون» از ظریف پرسید: «لطفا درباره تاثیر گفتوگوها بر مسائل سیاسی داخلی ایران توضیح بفرمایید البته میدانم که این حوزه، مدنظر شما نیست.»
ظریف نیز به این سؤال اینگونه پاسخ داد: «بیتردید، همینطور است زیرا ما روندی را شروع کردهایم که هدف از آن تغییر فضای سیاست خارجی کشور است. اگر با وجود تلاشهای ما برای تعامل، این تلاشها بینتیجه بماند، مردم ایران این فرصت را خواهند داشت تا ۱۶ ماه دیگر که انتخابات پارلمانی در ایران برگزار میشود، به این عملکرد ما (با آرای خود) پاسخ دهند. وقتی قبلا در تعامل و مذاکرات درباره توافق هستهای با جامعه بینالمللی در سالهای۲۰۰۴ و۲۰۰۵، توافقهایی کردیم و تلاشهای ما برای عملکرد شفاف، از جانب اتحادیه اروپایی رد شد، مردم جواب ما را با انتخاب رئیسجمهوری متفاوت دادند که مرا هم زود بازنشسته کرد! البته باید توجه داشت که اتحادیه اروپایی به تنهایی فعالیت نمیکرد و مقامات کاخ سفید و وزارت خارجه آمریکا مانع از هرگونه توافق شدند، همانطور که حالا هم کسانی هستند که نمیخواهند هیچگونه توافقی حاصل شود قطع نظر از اینکه مفاد آن چه باشد. حالا من بار دیگر زنده شدهام (خنده حضار). به نظر من، در انتقال پیامی که جامعه بینالمللی و بویژه غرب میخواهد به ایران منتقل کند باید بسیار دقت کند. باید دید تعامل از جانب ایران و تلاش ایران برای باز بودن و نگاه به آینده داشتن با پاسخ مثبت مواجه میشود یا اینکه بار دیگر، رد میشود. من فکر میکنم مردم ایران پاسخ خود را در صندوقهای رای نشان خواهند داد.» برای مشاهده اظهارات ظریف اینجا کلیک کنید.
این نخستین بار نیست که ظریف در پوشش مذاکرات هستهای، دغدغههای حزبی خود را مطرح میکند. وی در حد فاصل پایان مذاکرات وین ۵ و آغاز مذاکرات وین۶، ۲ بار ماجرای شکست مذاکرات هستهای در دوره اعتمادسازی اول را یادآوری کرد که در همان زمان بی بی سی در تفسیر اظهارات وی نوشت «هشدار اصلی ظریف به غرب در واقع این است که اگر با دولت روحانی توافق نکند، همانند سال ۱۳۸۴ (۲۰۰۵) بار دیگر زمینه روی کار آمدن اصولگرایان را فراهم خواهد کرد.»
اکنون پس از مذاکرات نیویورک و عدم دستیابی طرفین به توافق جامع، به نظر می رسد تیم مذاکره کننده هسته ای باید مشی سیاسی خود را از مسائل هسته ای جدا کند؛ این همان نگاه خطرناکی است که می تواند تبعات بسیار سنگین و نگران کننده ای را در برنامه هسته ای ایران رقم بزند؛ چرا که در برهه ای که به مساله ای با رنگ و بوی سیاسی و حزبی نظر شود، طرف مذاکره کننده بدون توجه به منافع ملی و تنها در جهت منافع حزب و گروهش تصمیم می گیرد.
ملت ایران به خوبی از تلاش تیم مذاکره کننده هستهای در دولت فعلی و دولت های سابق خبر داشته و برای پیروزی آنها مقابل دشمنان جمهوری اسلامی ایران ( آمریکا، انگلیس و اسراییل و جریان غربی) آرزوی موفقیت دارند. ضمن اینکه تیم مذاکراتی فعلی به حمایت مقام معظم رهبری را نیز دارد. اما آیا تحصیل منافع ملی به قیمت تحریک و دلگرم کردن سرویس های اطلاعاتی – امنیتی بیگانه، برای روی کار ماندن دولت یا جریان نزدیک به دولت تا این حد ضرورت دارد که وزیر خارجه انتخابات مجلس را با مذاکرات هستهای گره بزند؟
شاید برخی این اظهارات را حربه بیگانگان برای امتیاز گرفتن بنامند و عنوان کنند که این اظهارات مصرف خارجی دارد و نه مصرف داخلی و این امر یک تکنیک در رسیدن به یک دیپلماسی موفق باشد اما نباید تنها یک روی سکه را دید زیرا همین روش یعنی گره زدن مسائل داخلی با مسائل خارجی ممکن است ناخواسته زمینه ای را برای دخالت در امور داخلی کشور توسط بیگانگان فراهم کند.
نکته ای که در این میان نباید مغفول بماند این است که آمریکا، از بین کشور های 1+5 شاید تنها کشوری باشد که بیش از همه نیاز به یک توافق سریع با ایران دارد. در همین رابطه چندی پیش خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارشی تصریح کرد: انفعال و شکستهای آمریکا در سیاست خارجی به خصوص در مسأله سوریه و اوکراین، دولت اوباما را به تکاپو انداخته تا توافق هستهای با ایران را بعنوان نقطه روشنی در کارنامه سیاست خارجی خود به کنگره ببرد.
شاید عجله آمریکا برای رسیدن به توافق، فرصتی برای امتیازگیری ایران باشد اما افتادن ایران در دام همین عجله سم مهلکی است که شاید به قربانی شدن منافع ایران منجر میشود زیرا در عرصه کارزار مذاکرات هستهای بیشتر از اینکه "به نتیجه رسیدن" مهم باشد به "یک نتیجه خوب رسیدن" مهم است و این امر از جمله اصول حفظ منافع ملی است.
انتهای پیام/
